ستاره يك توپ درخشان در فضا است كه مقدار بسيار زيادي نور و انواع دیگر انرژي ها را توليد مي كند. خورشيد يك ستاره است و انرژي نوراني و گرمايي زمين را تأمين مي كند. خورشيد يك ستاره با اندازه متوسط است. ستارگان به جز خورشید، شبيه به نقاط چشمك زن به نظر مي رسند. خورشيد از زمین شبيه به يك توپ بزرگ است، زيرا از بقيه ستارگان به زمین نزدیک تر است. ستارگان مي توانند ميلياردها سال زندگي كنند. يك ستاره موقعي متولد مي شود كه يك ابر بسیار عظیم از هيدروژن به قدري داغ می شود كه می تواند سوخت هسته اي بسوزاند (مقادير بسيار زيادي گرما و انرژي تابشي توليد كند). هنگامي كه سوخت هسته اي ستاره تمام مي شود (در مدت حدود پنج ميليارد سال)، هسته اش متراكم و به هم فشرده مي شود، در حالی که لایه های بیرونی ستاره گسترش پيدا مي كند. به این ترتیب ستاره به يك ستاره غول آسا تبديل مي شود كه در نهايت منفجر مي شود و به يك شيء سرد و تاريك تبديل مي شود (ستاره بسته به جرمی که داشته به كوتوله سياه، ستاره نوتروني ياسياهچاله) تبديل مي شود.   خوشه کروی، ستارگانی هستند که با نیروی جاذبه محکم به شکل گروه نگه داشته شده اند. خوشه کروی یکی از متراکم ترین خوشه های شناخته شده از بین 147 خوشه کهکشان راه شیری است بزرگ ترين ستاره ها، كوتاه ترين دوره زندگي را دارند (ميلياردها سال). بيشتر ستارگاني كه جرم بيشتري دارند و سنگين ترند و سريع تر و داغ تر از همتاهاي كوچك ترشان (مثل خورشيد) مي سوزند. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره انواع ستاره ها و طبقه بندی آنها اینجا را کلیک کنید. تركيبات تشكيل دهنده ستارگان با استفاده از علم طيف شناسي مطالعه مي شود. خورشيد و بيشتر ستارگان